Condoleanceruimte

Met oprechte deelneming bij het overlijden van Bruno.

Het is vreemd te beseffen dat hij er niet meer is. Als buurman heb ik hem door de jaren heen leren kennen als een vertrouwd gezicht in ons gebouw. Ondanks zijn lange ziekte blijft zijn overlijden aangrijpend.

Ik wens Steven, Melissa en de hele familie heel veel sterkte toe in deze moeilijke periode. Hopelijk kunnen de vele mooie herinneringen aan Bruno mettertijd wat troost brengen.

Bruno Sprengers- 17/08/2026

Beste familie van Bruno,

Ik heb het voorrecht gehad Bruno te mogen kennen als collega in het ziekenhuis. Eindelijk hadden we een loodgieter in huis met kennis van zaken, maar Bruno was zoveel meer dan dat. Zijn onbegrensde humor maakte het werken niet alleen aangenamer, maar zorgde er ook voor dat er vaak een glimlach verscheen, zelfs op drukke of moeilijke momenten.

Na de verbouwing van de dienst Intensieve Zorgen maakten we kennis met een andere Bruno: een Bruno die zelf ziek was geworden. Hij maakte geen geheim van zijn problemen. Ook toen bleef zijn humor aanwezig, als een soort spiegel waarmee hij het leven en zijn moeilijke momenten tegemoet trad.

Wat mij bijzonder is bijgebleven, is hoe belangrijk sociaal contact voor hem was. Zijn gezin stond daarbij steeds op de eerste plaats. Ik had ook enorm veel bewondering voor de manier waarop hij zijn ex-vrouw, die intussen een goede vriendin was geworden, bleef steunen, ondanks zijn eigen moeilijkheden. Dat typeert de warme en zorgzame mens die Bruno was.

Dansen was voor Bruno een echte uitlaatklep. Even kon hij zijn persoonlijke gezondheidsmiserie vergeten en gewoon genieten van het moment. Ook reizen en de mobilhome waren helemaal zijn ding. Er even tussenuit, naar een andere plek, al dan niet in het buitenland, om alles achter zich te laten en nieuwe energie op te doen.

Ik ben dan ook bijzonder blij dat we samen met enkele collega’s nog de kans hebben gekregen om zijn pensioen te vieren. Het is een mooie herinnering die ik voor altijd zal koesteren.

Bruno, zoals jij met je ziekte niet in een hoekje bent blijven zitten, heb je je laatste levenslust er echt uitgeperst. Ik weet niet of ik dat zelf zou kunnen, mocht mij dit overkomen, maar ik heb alvast een voorbeeld. Chapeau, Bruno.

Bruno, rust zacht.
Aan de familie wil ik mijn innige deelneming betuigen. Ik hoop dat jullie in deze moeilijke tijd veel steun mogen vinden in de vele mooie herinneringen aan Bruno, en in alles wat hij voor jullie en voor anderen heeft betekend.

Johan Van der Velde
Technieker AZ Heilige Familie
nu AZ Rivierenland, campus Rumst

Johan Van der Velde- 14/08/2026